Rosa's medaillon

Abraham en Chana Schlamowitz stonden in 1939 voor een hartverscheurend dilemma: of ze hielden hun dochter Rosa bij zich, terwijl hun toekomst als Joden in Duitsland steeds meer bedreigd werd, of ze stuurden haar met onbekenden mee naar een veilig land. Ze kozen voor het laatste.

Na de Novemberpogrom besloot Groot-Brittannië om 10.000 Joodse kinderen uit Duitsland en Oostenrijk op te nemen. De Nederlandse Truus Wijsmuller werd verzocht om daar in Wenen over te onderhandelen met Adolf Eichmann. Door haar kordate optreden lukte het haar diezelfde week al de eerste 600 kinderen in Engeland krijgen.

Truus bleef kindertransporten organiseren tot het uitbreken van de oorlog. Een aantal kinderen verbleef kortere of langere tijd in Nederland. Rosa was een van hen. Het hartvormige medaillon, met daarin haar eigen foto, was een van de weinige bezittingen die ze bij zich had.

Na een verblijf op verschillende opvangplekken en in het Amsterdamse Burgerweeshuis werd Rosa opgenomen in hetNederlandse pleeggezin Nieuwenhuijzen in Rotterdam. Vlak voordat Rosa in 1942 gearresteerd werd, gaf ze haar medaillon aan pleegzus Lydia. Zij zou het voor haar bewaren tot na de oorlog. Maar Rosa kwam niet meer terug. Ze was 13 jaar oud toen ze in Sobibor werd vermoord. Haar ouders waren toen, naar alle waarschijnlijkheid, ook al niet meer in leven.

Podcast

Luister naar de onvergetelijke verhaal van Rosa in de zesdelige podcastserie Vergeet me niet.