Folkingestraat 16A, Groningen

4 mei 14:00 en 15:00 uur

Stefan van der Poel vertelt het verhaal van de Joodse arts Elie Aron Cohen in diens voormalige woonhuis.  

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd hij gedeporteerd naar de doorganskampen Amersfoort en Westerbork en concentratie- en vernietigingskamp Auschwitz. Als arts had Elie Aron een bevoorrechte positie in de kampen. Het hielp hem te overleven maar leidde ook tot schuldgevoelens na de oorlog.  

Tussen maart 1947 en april 1948 legde hij zijn kampervaringen vast voor het RIOD (nu het NIOD). Vervolgens trachtte hij deze ervaringen op wetenschappelijke wijze te diagnosticeren in zijn proefschrift Het Duitse concentratiekamp. Een medische en psychologische studie (1952).  

In de jaren zestig vestigde Elie Aron in Nederland de aandacht op het postconcentratiekampsyndroom en zette hij zich in voor ondersteuning van de slachtoffers. Daarnaast probeerde hij zijn leven in verschillende publicaties en interviews terug te brengen tot een verhaal waarin, naast de verschrikkingen, ook aandacht bleef voor zijn vooroorlogse leven in de Folkingestraat. In deze straat was hij ondanks de armoede heel gelukkig geweest. Elie Aron bezocht de Folkingestraat later zelden meer, de herinneringen waren te pijnlijk. ‘Er waren te veel gezichten verdwenen.’ 

This site is also available in English.